De kraamgoochelaar
De kraamgoochelaar kan de toeschouwers nauwelijks wijzen op de omgeving. Zij staan opeengepropt en kijken naar de goochelaar. Hier moet de goochelaar voordeel halen uit de gesprekken die gevoerd worden. De goochelaar luistert naar hetgeen de toeschouwers tegen elkaar vertellen, en haakt daar op in. De goochelaar kan tegen mensen aan de linkerkant van de kraam zaken vertellen over mensen aan de rechterkant van de kraam.
Maar de kraamgoochelaar heeft enkele voordelen ten opzichte van de andere tafelgoochelaar: de kraam is meestal wijd genoeg om de toeschouwers verspreid te laten staan. De goochelaar kan een show opvoeren met twee toeschouwers die beide aan het andere uiteinde van de kraam staan. Zo wordt de goochelaar gedwongen heen en weer te lopen, steeds de aandacht van het ene naar het andere slachtoffer verleggend. Niet alleen de helpende toeschouwers, maar ook de toekijkers verdelen hun aandacht tussen de goochelaar en de helpende toeschouwer met wie de goochelaar op dat moment werkt. Zo kan de goochelaar met de ene toeschouwer werken, over de schouder iets tegen de andere toeschouwer zeggen, en tegelijk een handeling uitvoeren. Deze handeling wordt door niemand gezien (nu ja, hooguit door mensen die NIET opletten...).